Australische onderzoekers hebben een manier gevonden om de progressieve zenuwschade veroorzaakt door multiple sclerose (MS) bij muizen een halt toe te roepen. De onderzoekers tonen zich vol vertrouwen dat tests het komende decennium zullen aantonen dat de therapie ook een effect heeft op de mens.
Samen met collega’s in de VS en Canada slaagde het team uit Melbourne erin om een proteïne te identificeren – CRMP-2 – dat bij MS-patiënten gewijzigd is. Ze vermoeden dat CRMP-2 voor zenuwcelschade zorgt als het interageert met een ander specifiek proteïne in de hersenen, het ruggenmerg of optische zenuwen.
De onderzoekers slaagden erin om met gentherapie de wijziging van CRMP-2 en de interactie te blokkeren. “We hebben het gen genomen, het resistent gemaakt voor schade en opnieuw ingebracht in het zenuwsysteem.”
Het onderzoek werd gepubliceerd in de recentste editie van het wetenschappelijke tijdschrift Brain.
KASTERLEE – De vereniging Ailegria wil de levenskwaliteit van MS-patiënten verhogen door onder andere hippotherapie. Wat dat precies betekent, kun je zondag 15 april zelf gaan vaststellen in Lichtaart.
De ‘Hacienda Seguro’ waar de sessies hippotherapie plaatshebben, bevindt zich aan Vreebeemden, een zijstraat van de Tielensteenweg in Lichtaart. Alle belangstellenden zijn er zondag welkom vanaf 13 uur.
Hippotherapie is een heilzame therapie met behulp van paarden. Patiënten met multiple sclerose (MS) kunnen zittend of liggend op een paard, dat rustig rondwandelt, tot volledige ontspanning en rust komen.
Wekelijks zijn er hippotherapie-sessies in de hacienda aan de Vreebeemden. Die zijn gratis voor de MS-patiënten, en dat wordt enorm geapprecieerd. Hippotherapeute Tine Embrechts begeleidt de sessies.
Wie met eigen ogen wil vaststellen hoe één en ander verloopt, kan zondag gaan kijken. Er zijn demonstraties hippotherapie, Anna de Winter geeft een speciale ‘Parelli-demo’ met de paarden om 13.30 uur, er is een workshop en demonstratie countrydansen, ritjes op therapiepaarden, leuke spelletjes enzomeer.
KInderen kunnen zich uitleven met spelletjes, ballonnen en grime. Uiteraad is er eveneens een terras voorzien met drankjes en snacks.
Dr. Terry Wahls, een Amerikaans arts, heeft zichzelf in een relatief korte tijd genezen van Multipele Sclerose, na een jarenlange lijdensweg.
Dit is heel bijzonder, omdat Multiple Sclerose tot nu toe te boek stond als een ongeneeslijke ziekte.
Hoe deed ze het? Enkel en alleen door het gebruik van de juiste voedingsmiddelen! Met dank aan Mercola.com.
Het is de taak van zorgspecialisten om de voordelen en risico’s van nieuwe medicijnen tegen elkaar af te wegen. Daar zit geen politiek in, zou je denken. Beetje spijtig dan, als blijkt dat de European Medical Agency (EMA) zich in de beoordeling van een nieuw en veelbelovend medicijn voor Multiple Sclerosis (MS) meer lijkt te laten leiden door politieke dan wetenschappelijke risico’s.
Afgelopen donderdag schreef Michael een interessant stuk over de beslissing van de EMA om strenge voorwaarden te verbinden aan het gebruik van Gilenya, een medicijn dat inmiddels ruim 30.000 MS- patiënten heeft behandeld. Aanleiding was de onverklaarde dood van een Amerikaanse patiënt, 24 uur na het innemen van het medicijn. Aangezien de zeer strikte US Food and Drug Administration (FDA) na de dood van deze patiënt vasthield aan haar steun voor Gilenya, beschouwt een groeiende groep artsen de reactie van de Europese regelgevers als sterk overdreven. Een reactie die bovendien zeer nadelige gevolgen kan hebben voor patiënten.
Zoals Michael al heeft uitgelegd, is het meest kwalijke nog wel dat sommige patiënten die veel baat kunnen hebben bij gebruik van het medicijn door de beslissing van de EMA worden ontmoedigd om het te gebruiken. Er zijn immers maar weinig patiënten die wetenschappelijk voldoende onderlegd zijn om te begrijpen waarom de EMA het medicijn tegen het licht houdt als ´voorzorgmaatregel´, terwijl tienduizenden er profijt van hebben? Patiënten reageren op de acties van overheidsorganen, niet alleen op wat zij zeggen. Deze overtrokken reactie op een incident laat de indruk na, misschien wel onterecht, dat patiënten zich zorgen moeten maken.
Bovendien, hoewel Gilenya plotseling onder de loep genomen wordt is van vrijwel alle MS-medicijnen bekend dat ze bijeffecten hebben, sommigen zeer serieus. Dit wordt ondersteund door een nieuwe Amerikaanse website AdverseEvents.com, die artsen en patiënten in staat stelt om alle bijeffecten in te zien die aan het FDA gerapporteerd zijn. Op deze site is zijn bijvoorbeeld liefst 800 “all-cause death” gevallen te vinden die geassocieerd zijn met het gebruik van Tysabri, een ander MS-medicijn. En toch vindt de EMA Gilenya gevaarlijker?
De beslissing van de EMA om na slechts een overlijden meer onderzoek af te dwingen draagt alleen maar bij aan de toenemende kosten voor het op de markt brengen van een effectief medicijn. Het hoofd van de Britse instelling (met de akelige afkorting NICE – National Institute for Clinical Excellence), Michael Rawlins, verklaarde onlangs nog dat instellingen als de EMA vaak het tegenovergestelde bereiken van hun doel, om patiënten te verzekeren van veilige en betaalbare medicijnen. Rawlings stelde dat in de vroege jaren 90, toen hij het Britse Committee on Safety of Medicines aanstuurde, het gemiddelde aantal patiënten dat in clinical trials aan een medicijn werd blootgesteld ongeveer 1500 was. “Dat is nu toegenomen tot 12.000,” aldus Rawlings. “Dat is een enorme toename, die maar weinig oplevert voor de patiënt, maar die wel zeer zwaar weegt op de kosten van de ontwikkeling.” Dit zorgt op haar beurt weer voor “perverse prikkels voor bedrijven om hoge prijzen te rekenen.”
Het is overigens helemaal niet pervers om hoge prijzen voor een effectief medicijn te vragen als de kosten van productie ook torenhoog zijn. Dat is niet meer dan eenvoudige economie. Het kost ongeveer een miljard dollar om een medicijn door het woud van regels te geleiden en uiteindelijk op de markt te brengen. Als bedrijven een winstgevend medicijn willen ontwikkelen, dan moeten ze die investering toch op een of andere manier terugverdienen. En elke nieuwe regel, of nieuw onderzoek dat de EMA in de Gilenya-zaak heeft opgelegd, maakt de investering duurder en de winstmogelijkheden kleiner.
We komen zo langzamerhand uit op een wel erg perverse situatie; het lijkt niet langer de ziekte te zijn die de patiënten het meest bedreigt, maar de niet-aflatende stroom regels – door patiënten te ontmoedigen om effectieve behandeling te zoeken, en door die behandeling daarmee compleet uit de markt te prijzen. Ik ben groot voorstander van een effectief en gedegen testregime om ervoor te zorgen dat patiënten behandelingen krijgen die echt werken. Maar de obsessie van de EU met veiligheid begint inmiddels roekeloze vormen aan te nemen.
Nou ik moet inderdaad zeggen dat ik mijn mening herzien heb over Fingolimod. De bijwerkingen zijn erger dan ik had ingeschat. Ik loop inmiddels ook bij een natuurgeneeskundige en vooralsnog hou ik het nu maar even daarbij. Het bevalt me prima! mijn lichaam is duidelijk aan het werk en ik en hij zijn nieuwsgierig naar het resultaat. Ik laat het jullie weten!
24 Februari wel een MRI om te kijken of en wat er actief is. Twee weken later de uitslag.
Schotse wetenschappers van het instituut dat zestien jaar geleden het eerste schaap ‘Dolly’ kloonde, zijn erin geslaagd om hersenweefsel te ontwikkelen uit huidcellen. Met de technologie zouden op termijn medicijnen voor ziektes als multiple sclerose, Parkinson en zenuwziektes beter getest kunnen worden, zo schrijft The Observer zondag.
Op basis van huidcellen slaagden de wetenschappers van het Edinburgh Centre for Regenerative Medicine erin om zenuwcellen te maken, genetisch identiek als in het hersenweefsel. Het komt erop neer dat uit huidcellen stamcellen gemaakt en gemanipuleerd worden om in hersencellen te evolueren.
De wetenschappers bouwden voort op de technologie die gebruikt werd om het schaap Dolly te klonen. De hersencellen kunnen gebruikt worden om de neurologische conditie van een persoon te onderzoeken “want een naald in iemands hersenen steken en er cellen uithalen, kan niet”, aldus de directeur van het centrum, professor Charles ffrench-Constant.
De impact van medicijnen voor de behandeling van onder meer multiple sclerose, Parkinson, schizofrenie en bipolaire depressie zou getest kunnen worden op cellen. De wetenschappers hopen dezelfde technologie te gebruiken voor andere moeilijk bereikbare organen. (belga/vsv)
Bron:HLN.be
Het hebben van een chronische ziekte zoals MS is voor velen een stressvolle situatie. MS is een chronische ziekte waar je niet beter van kunt worden en het verloop van deze ziekte is zeer onvoorspelbaar. De enorme impact die MS op het dagelijks leven kan hebben en de onzekerheden waarmee deze grillige aandoening gepaard gaan, leveren de meeste stress op.
Stress is voor mensen met MS risicovol te noemen. Uit onderzoek in Nederland, uitgevoerd door het Erasmus M.C. in Rotterdam is gebleken, dat mensen met MS die in aanraking komen met een stressvolle situatie, eerder kans hebben op een terugval. Vooral langdurige stress kan het natuurlijke afweersysteem verzwakken, waardoor MS haarden kunnen oplaaien.
Stress symptomen
Lichte en kortdurende stress kan zich uiten in:
Stemmingsveranderingen zoals: opwinding, onzekerheid, irritatie, zorgelijkheid, somberheid.
Verhoogde spierspanning met als gevolg onrust, hoofdpijn, rugpijn, stijve spieren.
Inwendige signalen zoals: maag- en darmklachten, hartkloppingen, zweten, duizeligheid, pijn op de borst.
Acute en chronische stress uit zich in hevige klachten:
Balans
Om stress te voorkomen is een goede balans tussen draagkracht en draaglast noodzakelijk. Problemen ontstaan wanneer de draaglast groter wordt dan de draagkracht en dit voor een langere periode duurt. De draagkracht is voor iedereen anders en wordt dus mede bepaald door je persoonlijkheid, zoals je mate van zelfvertrouwen, vragen of niet vragen om steun, flexibiliteit, structuur, verwachtingen van de omgeving en acceptatieproces van de ziekte. Ook de leefstijl speelt een belangrijke rol, zoals gezond eten, voldoende rust en ontspanning. En de omgevingsfactoren zoals de gezinssituatie, werksituatie, het hebben van steun uit de omgeving. Het hebben van een chronische ziekte en de onzekerheid over het verloop ervan.
Wat kan je doen?
Iedereen reageert anders op stressvolle situaties. We hebben allemaal onze eigen manier om problemen op te lossen of te bestrijden. Dit noemen we “coping”. Bij mensen met MS richt de coping zich meestal op het beter leren omgaan met de emotionele gevolgen die de ziekte met zich mee brengt. Een positieve copingstijl bestaat in het algemeen uit de bereidheid om een probleem actief aan te pakken, afleiding en troost te zoeken, afstand te kunnen nemen en in staat zijn om emoties als boosheid en ergernis genuanceerd te uiten.
Problemen kunnen op twee manieren aangepakt worden:
Probleem gericht (actief): richt zich op het probleem dat de stress veroorzaakt. Dit kan op lichamelijk gebied zijn maar ook betrekking hebben op de omgeving.
Emotieregulerend (defensief): het reguleren van emotionele spanning die voortkomt uit een stressvolle situatie. Deze vorm van coping verandert de bedreigende situatie zelf niet. Deze vormen kunnen naast elkaar voortkomen.
Het klinkt allemaal zo mooi en gemakkelijk, maar je moet het toch maar even doen. Het zelf leren hanteren van zowel lichamelijke als omgevingsafhankelijke problemen is niet voor iedereen gemakkelijk. Als je veel dingen vergeet ben je dan bereid om een agenda bij te houden? Dus: zoek je actief zoek naar een oplossing? Of ga je gewoon over je vermoeidheidsgrens heen en doe je het vervolgens de dagen erna heel kalm aan? Of schop je overal tegenaan en geef je in alles de schuld aan de MS? Zo word je door de ziekte overgenomen, de MS beheerst dan jouw leven.
LONDEN – Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) doet onderzoek naar een medicijn tegen multiple sclerose (MS) dat is ontwikkeld door medicijnfabrikant Novartis. Aanleiding is de dood van ten minste elf personen die het medicijn, Gilenya, gebruikten. Gilenya werd vorig jaar goedgekeurd in de Europese Unie voor de behandelingen van patiënten die aan een ernstige vorm van MS leden.
De sterfgevallen hebben geleid tot zorgen dat het gebruik van Gilenya hartproblemen kan veroorzaken, aldus een verklaring van het Europees Geneesmiddelenbureau. Of het medicijn daadwerkelijk de reden is van de hartklachten is vooralsnog niet duidelijk. Wel was al bekend dat het gebruik van Gilenya leidt tot een lagere hartslag.
Niet alleen het EMA doet onderzoek, ook de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) is bezig met het analyseren van gegevens. Het onderzoek van de FDA loopt nog en er is nog geen voorlopige conclusie vastgesteld.
In totaal gebruiken wereldwijd meer dan dertigduizend mensen Gilenya. Het EMA heeft artsen aangeraden patiënten die het medicijn slikken extra goed in de gaten te houden. Novartis heeft artsen geadviseerd de hartslag van patiënten die de eerste keer Gilenya nemen de eerste zes uur voortdurend te controleren.
AMSTERDAM – Met een stroom jonge bloedcellen kan de schade die ontstaat door ziektes als Multiple Sclerose gekeerd worden.
Dat blijkt uit een onderzoek met muizen aan de Universiteit van Cambridge, meldt NewScientist.
Als de ziekte MS zich bij iemand ontwikkelt, wordt de stof myeline in het centraal zenuwstelsel aangetast. Daardoor worden boodschappen moeilijker doorgestuurd.
Uit stamcellen kunnen nieuwe myeline genererende cellen geproduceerd worden, maar dat proces wordt door veroudering minder effectief.
Bloedstromen
Onderzoeker Julia Ruckh van de Universiteit van Cambridge en haar collega’s hebben een manier gevonden om dat effect te verminderen. Ze verbinden de bloedstromen van jonge muizen met die van oudere muizen die myelineschade hebben.
Blootstelling aan het jeugdige bloed bleek een stimulatie voor de myelineproductie in de stamcellen van oudere muizen. Witte bloedcellen van de jonge muizen verzamelden zich bij de ‘gaten’ die door myelineschade zijn ontstaan.
Realistischer
Volgens Neil Scolding van de Universiteit van Bristol, die niet bij het onderzoek betrokken is, zou het reactiveren van verouderde stamcellen een realistischer aanpak zijn voor de behandeling van MS dan het transplanteren van stamcellen van een donor.
